Nog steeds een stijgende lijn

Met onze bink blijft alles goed gaan! Wat een wonder is het toch......

1e Kerstdag mocht hij onverwachts verhuizen. Van de IC naar de high care.
Eerlijk gezegd schrokken wij er wel van. We hadden gerekend op een dikke week IC.
Maar zijn toestand liet het medisch gezien dus al toe.
Het was wel heel plotseling allemaal, dus ineens moest alles snel: catheter eruit, lijn in de hals eruit en hup, daar gingen we.

Sindsdien gaat alles nog steeds helemaal goed. Nier- en leverfunctie blijft nog steeds verbeteren, en medicatie wordt steeds minder. Hij heeft gisteren voor het eerst gezeten (terwijl wij hem ondersteunden). Mocht al dik vloeibaar eten en vandaag gaan we beginnen met gewoon eten.
Dat wil zeggen brood, aardappels enz.
Tiamo zelf is nog erg gefrusteerd en bang. Gelukkig kan hij heel soms ook een beetje lachen.

Jeetje, wat gaat dit allemaal snel! We zijn uiteraard heel blij, maar beseffen wel (en dat zeggen de artsen ook) dat het per dag bekeken moet worden. En ergens ben je ook bang, dankzij alle tegenslagen, dat het te mooi is om waar te zijn.

Hopelijk weten we snel of we de oorzaak van ellende verwijderd hebben en vinden ze eindelijk de diagnose.

Vandaag gaat mama even het centrum in om een mooi cadeau voor Tiamo te kopen, dat heeft hij wel verdiend!

Merry X-mas

Wij willen iedereen een fijn, warm, gezond, gezellig en gelukkig kerstfeest toewensen.
Geniet van elkaars gezelschap en de lekkere hapjes!

Volgens het boekje

De afgelopen dagen ging alles goed met Tiamo. Hij herstelt voorspoedig. Het is nog steeds dat het per dag bekeken moet worden, maar het gaat dus ok.

Gisterochtend heeft de chirug een drain verwijderd. Tiamo kreeg toen een morfine-shot en wat kalmeringsmiddel (het laatste omdat hij nog steeds erg angstig voor het verplegend personeel is). Daar heeft hij de hele middag lekker op geslapen. De echo liet zien dat alle vaten goed aan- en afvoerden.

Vandaag werd zijn buikje dichtgemaakt in/op de OK. De laatste drain is ook verwijderd. Dat duurde ongeveer 1.5 uur.
Nu heeft hij een mooi verband op zijn buik.
Verder is de plastisch chirug geweest en is het nog afwachten wat er verder gaat gebeuren met het stukje afgestorven huid op zijn beentje.

Tiamo voelde zich vanochtend wat beter. Wilde wel een autootje vasthouden en wat piano spelen. We hebben ook niet het idee dat hij ergens echt pijn heeft. Dat wordt goed in de gaten gehouden.
De verpleegkundigen en de arsten op de IC zijn geweldig. Kundig, oplettend en vriendelijk.

Mama zit nu even op dit bed dit stukje te schrijven, met de zakdoekjes binnen handbereik. Ben helaas nogal verkouden en heb een beetje keelpijn . Heb aan zijn bed gezeten met een mondkapje op, en dat vindt hij maar raar. Het klinkt als mama, ziet er uit als mama, maar iets klopt niet.
Ik wil hem zeker niet aansteken, dus heb na deze twee dagen maar besloten eens iets eerder naar huis te gaan (met pijn in mn hart, wil zo graag bij hem zijn).
Maar natuurlijk is papa er voor hem en gaat mama na een nacht met vicks vaporub morgen weer naar hem toe.